juli 1945
Zell am See, Oostenrijk
Het was drie jaar geleden dat Nixon en ik ons voor de airborne hadden aangemeld.
Een jaar geleden was het echt begonnen.
We wisten niet wat er zou gebeuren, hoe lang het zou duren...
en waar we zouden belanden.
Zo'n plek als hier had ik me zeker niet voorgesteld.
Ik dacht al dat jij het zou zijn.
Ze hadden het over een eskimo met rood haar.
Dus ik ging maar 's op zoek. - Kom je ook zwemmen ?
Je kent me zo goed.
Dit is van Zelenski.
Geweldig.
Wat is dat ?
Ik kwam de fotograaf laatst tegen. Hij had allemaal foto's van het 506e.
Zelfs nog uit Toccoa. Ik heb ze gekregen voor een paar Lugers.
Wat een koopje.
Wat ga je hierna doen ?
Ontbijten.
Nee, daar weer na.
Grappig dat je dat vraagt. Ik heb kolonel Sink gesproken.
O ja ?
We hebben besproken dat ik misschien nog blijf.
In het leger ?
Ja, als beroeps.
Wat heb je gezegd ? - Dat ik erover zou nadenken.
Wat vind je van New Jersey ?
Er is een bedrijf in Nixon. De Nixon kunstmestfabriek.
Klinkt schilderachtig. - Ik ken toevallig de eigenaren.
Ze willen vast dat ik daar carrière maak. Ik hoopte jou mee te slepen.
Bied je me een baan aan ?
Je krijgt eerst wel een gesprek...
maar gezien je kwalificaties kan je vast wel een goedbetaalde baan krijgen.
Ik zal erover denken.
Aardig dat je me vraagt. - Denk er maar over na.
Nieuwe banen. Wat moest je daarvan denken ?
De oorlog was nog niet eens voorbij.
Ik moest nog wennen aan douches en zwemmen in het meer.
Begin mei trokken we Beieren in. We wilden Berchtesgaden innemen.
Hoog in de Alpen gelegen, was het de thuishaven van de nazi's.
Alle partijbonzen hadden er een huis. Hitler was wel dood...
maar zou de SS hebben bevolen die plek kost wat kost te verdedigen.
Ze begonnen met de wegen te blokkeren.
De genie had er al een halfuur geleden moeten zijn. We zitten hier nog wel even.
Als jij de SS was, zou je ons ook niet door laten lopen naar Hitlers huis.
De E-compagnie wil graag helpen op die berg te komen.
Ik heb jullie al aanbevolen. - Dan gaan we naar Hitlers huis.
De kolonel wil niet dat we onnodige risico's nemen.
Dan zijn de Fransen er straks eerder.
Ik sprak generaal Leclerc net.
Hij was in Parijs 't eerst en wil hier ook 't eerst zijn.
Ik zei dat ik 't begreep.
Neem het 2e bataljon en zorg dat je die fransoos 't nakijken geeft.
Laat de mannen zich verzamelen.
Spookachtig.
Geen bewoner te zien.
Dit is ook de enige stad waar iedereen een nazi was.
Hoezo ? - Anders mocht je hier niet wonen.
We moeten een huis voor de kolonel zoeken.
Daar misschien ?
Kitty vindt dit vast prachtig. Een huwelijkscadeau van Hitler.
Wil je de helft ? Ik kan niet alles dragen.
Wie na ons komt, pakt alles mee wat niet is vastgespijkerd.
Dat mag niet gebeuren.
Haal het niet in je hoofd.
Majoor Winters. - More.
Mag ik naar het Adelaarsnest klimmen ? - Wat is dit ?
Een momentje.
Zorg dat het hotel bewaakt wordt. Laat de weg afsluiten.
En tref voorbereidingen voor krijgsgevangenen.
En Harry, er mogen nu geen doden vallen.
En de Easy-compagnie ?
De Easy-compagnie gaat de berg op en neemt het Adelaarsnest in.
Hitler had het Adelaarsnest voor z'n verjaardag gekregen van de partij.
Een villa op 2400 meter die bereikbaar was met een vergulde lift.
Het was een van Hitlers pronkstukken. En hij had nog wel hoogtevrees.
Op z'n gezondheid.
Luister nou. Hitler, Hitler...
Geweldig, Adolf, dat Adelaarsnest van jou. We hebben het gezellig gemaakt.
Leuk ingericht, hoor. Neem wat te drinken.
Dan hebben dat ook een keer gezien. - Luister.
Dit is net binnengekomen.
Alle troepen blijven waar ze zich nu bevinden.
Doen we.
Wil je het horen ?
Luister goed dan. Het Duitse leger heeft zich overgegeven.
Ik heb een cadeautje voor je.
Wat is dit ? - Het huis van Goring.
Gisteren ontdekt. We bewaken het goed.
Nou en of. - Wil je afgelost worden ?
Er is hier nog zoveel te zien.
10.000 flessen sterkedrank, wijn en champagne...
hielpen ons vieren dat de oorlog ten einde was.
Pak wat je wil en geef elke compagnie een lading.
We gaan morgen naar Oostenrijk, dus laat hier maar niks over.
Gefeliciteerd met VE-Day.
VE-Day ?
'Victory in Europe.'
Gefeliciteerd met VE-Day.
We werden nu een bezettingsmacht. Niemand wou uit Berchtesgaden weg.
Tot we Oostenrijk zagen.
Moeten we omhoogklimmen of omlaag skiën ?
De oorlog is voorbij.
Hier zitten we goed.
Wat zal er met mensen zoals wij gebeuren ?
Als er geen oorlogen meer zijn om ons bezig te houden.
Laat alle wapens verzamelen in de school, de kerk en op het vliegveld.
Goed.
Neem deze aan als bewijs van mijn overgave.
Anders moet ik hem maar bij een klerk inleveren.
U mag uw wapen houden, kolonel.
Leger en marine strijden zij aan zij op Okinawa...
waar een hevige strijd woedt.
De Amerikanen winnen maar langzaam terrein en worden continue beschoten.
Elke meter wordt met moeite veroverd op een vijand...
die zich maar langzaam terug laat dringen in de heuvels.
De verliezen zijn groot. Maar Okinawa zal de overwinning naderbij brengen.
Wanneer gaan we ? - Er is nog geen datum.
Vertel je het wel meteen ?
Er zijn mannen die naar huis mogen. - Niet veel.
Meer dan 'n Purple Heart hebben ze niet. - Dat geldt niet voor ons.
leder van ons moet voor zichzelf beslissen. En ondertussen...
moeten veteranen en vervangingen gevechtsklaar zijn.
Ik wil schietoefeningen, exercities, inspecties en conditietraining.
Zet je onderofficieren aan het werk.
Je zult populair worden.
Waarom buk je ? Ben je bang dat die herten terugschieten ?
Laat me toch. - Monden dicht.
We moeten wat te eten schieten.
Ben je het zat om verschrompelde aardappels te eten ?
Laten we Bull neerschieten, dan hebben we voor een week eten.
Shifty, door jou is hij ontsnapt. We zijn blij als we jou kwijt zijn.
Ja, maar ze willen me hier nog houden. - Echt ?
Hoeveel punten heb je nog nodig ? - 15.
Ik dacht dat ik 't zwaar had gehad.
Geen Purple Heart, nooit gewond geraakt.
Op de plaats rust.
Generaal Taylor beseft heel goed dat veel veteranen...
nog geen 85 punten hebben om terug naar huis te mogen.
Daarom houden we een loterij. Uit elke compagnie mag een man naar huis.
En wel meteen. Voor de Easy-compagnie is de winnaar...
Serienummer 13066266, sergeant Daryl C. Powers.
Shifty. - Goed gedaan, Shifty.
Gefeliciteerd.
Sergeant Grant bemant met het 2e de controlepost.
Beginnend vanavond 22 uur. - Daar gaat ons feestje.
Verder zal de 101e Airborne Division opnieuw worden ingezet in de Pacific.
Morgen om zes uur gaan we oefenen voor onze terugkeer in de oorlog.
Kom binnen.
Ik wil u niet storen, maar ik kom even afscheid nemen.
U bent immers...
Het heeft een hele tijd geduurd.
Heb je alles wat je nodig hebt ?
Voornamelijk pistolen. Het papierwerk is af.
Ik heb zelfs m'n soldij al in m'n zak.
Thuis in Virginia...
Ik weet niet hoe ik alles daar moet uitleggen.
Ik heb immers...
dingen gezien die...
Je bent een prima soldaat, Shifty.
Meer hoef je niet uit te leggen.
Twee dagen later ging Shifty met een vrachtwagen richting huis.
Een dronken korporaal reed frontaal tegen de wagen op.
Shifty's bekken was gebroken en hij had een hersenschudding.
Hij moest voor maanden naar het ziekenhuis.
Hij was niet de enige gewonde in Oostenrijk.
Ik weet het nu. Ik heb de punten. Ik ga terug naar Kitty.
Denk je echt dat ze nog geen ander heeft ?
Lul. Dat is niet grappig.
Negeer hem.
Ik kan niet zeggen dat ik terug kon, maar liever naar Tokio wou.
Zeg dat dan niet.
Ze heeft al drie jaar gewacht. Tokio duurt hoogstens nog drie jaar.
Jullie komen daar vast te laat. Eerst zitten jullie hier een half jaar...
en dan heb ik al een kind verwekt.
Heb je het nog niet gezegd ? - Nee, hij lulde maar door.
Wat is er dan ? - Hij heeft overplaatsing aangevraagd.
De 13e Airborne. Ik vertrek naar de Pacific.
Als het dan toch moet, dan liever direct,
Ga jij ook ? - Ja, anders vindt hij de weg niet.
Laat je de mannen achter ?
Ze kunnen nu wel zonder me.
Gewond in Normandië ? - Een vleeswond in m'n been.
E-compagnie verloor 24 man.
17 zaten in het vliegtuig van onze commandant. Ze werden neergehaald.
En toen kreeg jij het bevel, op D-Day ?
Terug naar jullie vorige positie. De rest blijft hier en geeft dekking.
In Holland werd je de tweede man in het bataljon.
Ze pakten je je compagnie af.
Ik heb daarna niet meer geschoten.
In de hele oorlog niet meer ?
Zelfs bij Bastogne heb je niet hoeven schieten ?
En je was steeds aan het front ?
Dat is zwaar voor een leider. Om zo'n belegering door te moeten maken.
In die omstandigheden. - We zijn erdoor gekomen.
Zoek dekking. In je schuttersputje.
Vooruit. Zoek dekking.
Waarom wil je overgeplaatst worden ?
Wil je bij je mannen weg ?
Nee, maar ik wil me graag nuttig maken bij de oorlog in de Pacific.
Wil je een eigen divisie hebben ? - Nee, dat hoeft niet.
Wil je geen carrière maken in het leger ?
Ik weet het niet.
Als je meer gevechtservaring wilt opdoen om meer sterren te krijgen...
dan kan ik je verzekeren dat je genoeg hebt gedaan.
Dank u, maar dat is m'n doel niet.
Ik heb met je gesproken uit respect voor je prestaties.
En die van het 101e.
Als zij naar de Pacific gaan, zul jij een van de bataljons aanvoeren.
Je mannen hebben het verdiend om jou nog een tijdje te houden.
Ik wachtte dus in Oostenrijk op nadere orders.
Ik paste op soldaten die geen vijand meer hadden.
Dit is klote, Liebgott. - We hebben hem gevonden.
Een van die Polen die dat slavenkamp leidden, woont hier.
Welk kamp ? - Maakt niet uit.
Ik heb orders en die volg ik op.
Is dit iets persoonlijks, Joe ? - Nee, het is gewoon een bevel.
Weet majoor Winters hiervan ? - Dat doet er niet toe.
Het kan een gewone soldaat of een gewone legerofficier zijn.
Of een naziecommandant van een kamp. - Je hebt geen bewijs.
Was jij erbij in Landsberg ? - Dat weet je best.
Is dat een soldaat als jij en ik ? Een onschuldige officier ?
Waar zat jij de afgelopen drie jaar ?
Wie bent u ? Wat komt u hier doen ?
Ik heb niks... Wat komt u hier...
U bent de commandant. - Naar buiten.
U bent de commandant. - Waarvan ?
Van het werkkamp. - U bent aan het verkeerde adres.
U vergist zich. U kunt hier niet zomaar binnenkomen.
Niet schieten.
Hij is schuldig.
Dat zegt Liebgott. - Het zou goed kunnen.
De klootzak. Schiet.
Schiet hem neer.
Officieren rennen niet weg. - Iedereen zou rennen.
We hadden van de zomer in de Alpen moeten genieten.
Vooral nu er vrede was. Maar iedereen wou gewoon naar huis.
Frankrijk was het best. - Echt ?
Vijf jaar. Ik ben overal geweest. Maar Frankrijk was het best.
Italië is nummer twee. Naar Rusland wil je niet toe.
We gaan als m'n kapitein wordt overgeplaatst.
Het eind van m'n tweede oorlog.
Ik ga terug naar Mannheim. - Laat mij maar.
Papieren.
Webster, jij komt me aflossen. - Geen Duitsers salueren.
Dat vinden ze gewoon leuk.
Ik heb een nieuwe vijand. De Jappen 75 punten.
Jij was ook in Taccoa. Hoeveel heb jij ? - Dat zou je wel willen weten.
Ontslagen, hé ?
Ik neem het over nu. - Tot ziens.
81.
Ik heb 81 punten. - Dat is nog niet genoeg.
Ik bezorg je wel een lift.
Waar gaan zij naartoe ? - Naar Munchen.
Wil je naar Munchen toe ? - Ja, graag.
M'n mooie jurken. - Wat doet u ? Bent u gek geworden ?
Stap in. - Dat kunt u niet doen.
Jammer voor u.
Het is Janovek.
Hij was al dood toen ze aankwamen.
75 punten.
Hij had 10 punten te weinig.
De vijand was verslagen, maar toch vielen er nog doden.
Jongemannen die graag thuis hadden willen zijn...
hadden daar te weinig punten voor.
Wat ze wel hadden: wapens, alcohol en te veel vrije tijd
Hij zet hem het mes op de keel en roept: Aan wiens kant sta je ?
Ik snap het niet. - D-day.
Bill Guarnere van het 2e peloton, vlak na onze landing in Normandië.
'Aan wiens kant sta je ?' Wat 'n vent. - Hoe verging het hem verder ?
Hij raakte z'n been kwijt in Bastogne. Wacht hier.
Heb je hulp nodig ?
Ze wilden me geen benzine geven. Stomme moffen.
Ik wou het nog uitleggen.
Maar hij wou niet luisteren.
Hij was majoor, geloof ik. - Dit is niet best, soldaat.
Heb jij benzine ? - Geef me je wapen.
Dan neem ik zijn wagen maar. Hij heeft hem niet meer nodig.
Wacht even.
Sergeant Grant.
Hij haalt het niet. - Kunt u hem niet opereren ?
Daar heb je een hersenchirurg voor nodig. En zelfs dan is er weinig hoop.
Help me.
Wat ga je doen ? - Een chirurg zoeken.
Ik wil elke weg de stad uit bewaakt hebben.
Jullie twee gaan zoeken, alle huizen af.
Mogen we meteen schieten ? - Kan niet.
Waar is Grant nu ? - Ze zoeken een goede dokter voor hem.
Doe open.
Meekomen. - Waarom ?
Stap in de jeep.
Waar gaan we heen ? - Naar het ziekenhuis.
Wil je schieten, schiet dan. En doe dat ding anders weg.
Stap in. - Wat mankeert hij ?
Hij is in z'n hoofd geschoten. Een halfuur geleden.
U kunt me beter helpen. Eerst door dat ding weg te doen.
Laat mij rijden. Dan zijn we er sneller.
Wie wordt het hardst afgedroogd ? - Wil je iets anders spelen ?
Nee, als je maar goed schud.
Gaat het ? - Ja, hoor.
Wil je met ze meedoen ?
Ik zou ze moeten tegenhouden. - Kaart nou maar verder.
Waar is hij ? - Hoe is het met Grant ?
Is dat hem ? - Ja, dat is hem.
Een vervanger uit I-compagnie.
Waar is het wapen ?
Welk wapen ?
Tegen een officier praat je met twee woorden.
Laat hem meenemen door de Militaire Politie.
Is Grant dood ? - De chirurg zegt dat hij het gaat halen.
Vooruit, sta op.
Volgens mij waren het Hitlers fotoalbums. Hij stond er vaak in.
Dus je hebt ze niet meegenomen. Ik geloof je niet.
Ik hou je in de gaten. Je kunt gaan.
Ik hoop dat je niet liegt.
Als u het niet erg vindt, wil ik ontslag nemen als eerste sergeant.
Ik wil liever weer tussen de jongens zitten.
Het maakt mij niet uit in welk peloton u me neerzet.
Je hebt het recht om een lagere rang te vragen.
Wil je het peloton van sergeant Grant ? - Graag.
Meld je maar bij luitenant Peacock.
Zeg het maar als er problemen zijn.
Hebt u al besloten ? - Ja, dat heb ik.
Wat ben je verder van plan ?
De Easy-compagnie heeft na de oorlog iemand nodig die het bevel voert.
Het beste is als het iemand is die hen kent.
Absoluut.
Ze mogen niet onder de verkeerde man komen.
Ze zijn te waardevol voor het leger.
Dus je blijft in het leger. - Ja, ik blijf bij de mannen.
Ik ben blij dat te horen.
Sommigen kozen om te blijven, anderen gaven we een reden om weg te gaan.
Een demonstratie met elk vliegtuig dat in de oorlog is gebruikt.
Je zou hun technisch adviseur worden. - Ik begrijp het.
En het is op een gastvrije locatie. - Parijs is inderdaad prima.
Als u wilt dat ik ga... - Dat willen we zeker.
Je chauffeur brengt je naar een hotel naar keuze.
We zien je hier dan niet snel weer terug.
Ik zal u niet teleurstellen.
Je weet dit waarschijnlijk wel. Als iemand bevorderd wordt tot officier...
blijft hij meestal niet bij dezelfde compagnie.
Ik zag dit al aankomen.
Ze zijn bang dat hij anders niet genoeg respect krijgt.
Dat is prima. - Het is idioot. Zeker in jouw geval.
Ik mag kiezen waar we je indelen.
De bataljonsstaf leek me wel wat.
Dat lijkt me prima.
Mooi zo.
Er is nu op het vliegveld een Duitse generaal...
die zich niet wil overgeven aan soldaat Babe Heffron.
Dat vindt hij beneden z'n stand. - Ik begrijp het.
Misschien kan luitenant Carwood Lipton hem een toontje lager laten zingen.
Majoor, kan ik van nu af aan dit soort opdrachten verwachten ?
Ja, als we niet liggen te zonnen.
Ik wil graag m'n mannen even toespreken.
Dat is goed.
Kapitein Sobel. - Majoor Winters.
We salueren de rang, niet de man.
Het was een lange en zware strijd.
Jullie hebben dapper voor jullie land gevochten...
als een bijzondere groep...
met een speciale band...
die alleen in de strijd kan ontstaan.
Tussen kameraden die schuttersputjes gedeeld hebben.
Die elkaar op vreselijke momenten gesteund hebben.
Die samen de dood in de ogen hebben gekeken...
en samen hebben geleden.
Ik ben er trots op samen met jullie gediend te hebben.
Jullie verdienen een lang en gelukkig leven in vrede.
Een handdoek.
Moet je deze jochies zien.
Wat is er met hen gebeurd ?
New Jersey, hé ?
Denk erover na. - Dat doe ik al.
Ben je al wakker ? - Wakker ?
Het is bedtijd.
Compton kwam ons nog laten zien dat hij in orde was.
Later zou hij voor het OM de moordenaar van Robert Kennedy vervolgen.
Hij werd ook lid van het hof van beroep in Californië.
Webster ging schrijven voor de Wall Street Journal.
Hij schreef een boek over haaien.
In 1961 ging hij alleen de oceaan op en kwam nooit meer terug.
Martin ging terug naar de spoorwegen...
en had later een bouwbedrijf. Hij woont beurtelings in Montana en Arizona.
George Luz werd klusjesman in Providence, Rhode Island.
Op z'n begrafenis in 1998 kwamen maar liefst 1600 mensen af.
Doc. Roe overleed in Louisiana in 1998.
Hij was aannemer geweest.
Frank Perconte keerde terug naar Chicago en werd postbode.
Joe Liebgott werd weer taxichauffeur in San Francisco.
Bull Randleman was een van m'n beste soldaten.
Hij ging grond verzetten in Arkansas. Hij leeft nog steeds.
Alton More nam een uniek souvenir mee naar Wyoming: Hitlers fotoalbums.
Hij kwam in 1958 om bij een auto-ongeluk.
Floyd Talbert zagen we allemaal pas weer bij een reünie in 1981.
Onze levens verschilden evenveel als we van elkaar verschilden.
Carwood Lipton leidde glasfabrieken over de hele wereld.
Hij woont nu in Nore Carolina.
Harry Welsh trouwde met Kitty...
en werd administrateur van een stel scholen.
Ronald Speirs diende ook nog in Korea...
en werd in 1958 directeur van de Spandau-gevangenis.
Hij werd luitenant-kolonel.
Easy-compagnie, in een kring staan.
We hadden na D-day 434 dagen in het leger gezeten.
Luister, ik heb nieuws.
Vanmorgen heeft Truman de capitulatie van de Japanners bekend gemaakt.
De oorlog is voorbij.
Ongeacht punten, medailles of wonden zou iedereen naar huis mogen.
Maar we zouden voor altijd met elkaar verbonden blijven...
terwijl we het gewone leven weer op moesten pakken.
Lewis Nixon had het zwaar na de oorlog. Hij scheidde een paar keer.
Maar toen hij met Grace trouwde, ging alles beter.
Hij reisde de hele wereld met haar af. M'n vriend stierf in 1995.
Ik ging inderdaad werken bij de fabriek in Nixon...
tot ze me in 1950 vroegen om officieren op te leiden.
Ik wou niet naar Korea. Ik had genoeg oorlog meegemaakt.
Ik bleef in Pennsylvania en voelde me daar thuis.
Op dit vreedzame plekje woon ik nog steeds.
Elke dag denk ik nog aan de mannen met wie ik in het leger zat...
die het einde van de oorlog niet meemaakten.
Het is een heel bijzonder gevoel.
Een bijzondere gebeurtenis en een bijzondere band.
We konden van elkaar op aan. Daarom handen we zo'n hechte band.
Heel dapper. Onvoorstelbaar dapper.
Ik heb niemand ooit meer bewonderd dan Bill Guarnere en Joe Toye.
Die waren heel bijzonder.
Ik ben maar een klein onderdeeltje van een grote oorlog.
Maar ik ben daar wel trots op. Ik moet er soms nog om huilen.
De echte helden zijn de jongens die daar begraven liggen...
en die hier begraven liggen.
Je dacht dat je tot alles in staat was.
Maar na de oorlog had je dat gevoel niet meer.
Ik had dat vertrouwen niet meer.
Je wou gewoon blijven leven.
Hendrik V sprak z'n mannen toe.
Hij zei: Vanaf deze dag tot het einde van de wereld...
zullen we in de herinnering voortleven.
We zijn gelukkig vanwege onze broederband.
Want wie vandaag met mij z'n bloed vergiet, zal m'n broeder zijn.
kan je je de brief herinneren die Mike Ranney me schreef ?
Ja ? Weet je ook nog hoe die eindigde ?
'Ik denk nog vaak terug aan een vraag die m'n kleinzoon me laatst stelde.'
'Hij vroeg me toen: Opa, was u in de oorlog een held ?'
'Opa zei: Nee.'
'Maar ik diende wel in een compagnie van helden.'
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Desteen